Laatste nieuws

25. feb, 2020

Het speelgoed gaat weer in de kast.. langzaam veranderd de slaapkamer weer in een kantoor / hobby ruimte. De weken met Sascha en Maksim zitten er weer op en op dit moment zijn ze onderweg naar huis. Een reis van ongeveer 24 uur, 1600 kilometer cultuurverschil en toch in ons hart. Dank jullie voor de mooie tijd jongens, we komen jullie snel een keer weer opzoeken.

Deze week hebben we het thuis nog druk met van alles en nog wat, blijft natuurlijk van alles liggen als al je aandacht naar de kinderen gaat. Maar na deze week hopen Trea en ik weer wat tijd samen te krijgen, gewoon om te genieten van de kleine dingen.  

 

In de hokken gaat het prima! Het is net een productieafdeling waar voer wordt omgezet in mest. Tjonge wat gaat er veel voer in en wat komt er een bult stront weer uit haha! De momenten dat je weet dat je duivenliefhebber bent. Gelukkig zijn het maar een dag of 10 en dan is het enorme gevreet klaar en zal het weer terug naar normaal gaan. Het is ook wel een knap stukje natuur hoor, in een kleine vier weken ligt er een complete duif met alles er op en aan..

Alle jongen van de eerste ronde zijn geringd en de tweede ronde zal deze week uitkomen. Dat gaat allemaal prima! Inmiddels zijn er wel twee jongen gesneuveld doordat de buurman op bezoek kwam. Dan denk je hoe kan dat toch, de hele tijd gaat het goed en dan zo ineens is het hommeles. En niet per ongeluk he, de raddraaier blijf terug gaan naar het verkeerde vak. Maar goed, twee jonkies minder dus, het had beroerder gekund dus hoor je mij nog niet klagen hoor.

 

Zaterdag naar de beurs! Ik hoop maar dat het slecht weer is.. anders vind ik het achteraf zo jammer dat ik geweest ben terwijl ik ook lekker thuis van alles had kunnen doen. Het is echt wel een leuke beurs maar er zijn jaren geweest dat ik het (achteraf) toch wel jammer vond dat ik heen ben gegaan. Je bent de hele dag onder de pannen, alleen al het heen en terug rijden is ruim 4 uur. Maar goed, je ziet ook weer veel leuke dingen en je komt veel bekenden tegen. Meestal is het wel een leuke dag en eerlijk is eerlijk, ik heb er voor nu toch wel zin in.

Na volgend weekend gaan we de duiven proberen in het juiste ritme te krijgen. Niet van de een op andere dag natuurlijk maar langzamerhand proberen we er weer vliegduiven van te maken. Vanmorgen zag ik op tijd al de duiven van de achterbuurman vliegen en dan kriebelt het wel weer een beetje. Voor ons is het wel wat lastiger natuurlijk, ik ben elke dag tot 17:00 uur aan het werk en Marit is vaak maar een uurtje eerder thuis. Het is dus zoeken naar momenten.

 

Deze week een gezellige avond gepland met een aantal duivenvrienden, gewoon gezellig kletsen over van alles en nog wat.. maar vooral over duiven natuurlijk! Het is mooi om te horen hoe andere liefhebbers omgaan met de zelfde probleempjes, je leert veel van elkaar. Vooral als je kletst met goeie melkers!

Verder geen nieuws voor wat betreft de duiven. Geniet van de beurs komend weekend, misschien zien we elkaar! Voorzichtig met het uitlaten van de duiven, de kromsnavel is zeer actief in deze periode.

# Sascha en Maksim in de dierentuin.. voor het eerst, wat hebben ze genoten!

 

 

 

 

18. feb, 2020

De eerste lentedag van 2020 is een feit! Als je het niet hebt gehoord op het nieuws of gelezen in de krant dan geloof je het waarschijnlijk niet.. We gaan de goeie kant op zullen we maar zeggen, Wat ik fijn vind is dat het weer wat eerder en langer licht is, de dagen worden weer wat langer!

De tijd gaat snel.. Onze rol als gastouders zit er al bijna weer op. Nog een weekje en dan gaan Sascha en Maksim weer naar hun eigen papa en mama. Hoe leuk het hier in Nederland ook is en hoe fijn we ze ook hebben verwend met onze aandacht, er is voor de jongens natuurlijk niets leuker en beter dan hun eigen familie en hun eigen omgeving. We vinden het allemaal erg jammer dat ze weer gaan, we hadden graag nog een paar weekjes voor ze “gezorgd”. Maar ze gaan lekker naar huis, en daar hebben ze ook wel weer zin!

 

En dan gaat alles weer z’n gangetje.. En ook dat went weer snel. Wat nog meer snel gaat is de rustperiode in onze hokken, die is ook bijna weer voorbij. Nog even en dan moeten de kleppen toch echt een keer weer open. Als ik er aan denk.. pffff nog maar even niet. Ik heb afgelopen weekend de duiven allemaal in handen gehad, het gewicht is toch wel weer toegenomen. Dat moet natuurlijk ook! Er staat ze een hele uitdaging te wachten voor wat betreft het groot brengen van de jongen. Maar ik dacht wel even, ‘als ik ze nu los zou moeten laten dan was het niet best’, dan wordt het tafeltje dekje in Heiligerlee. Mijn planning is dat ze los gaan na het weekend van de voorjaarsbeurs. We hebben dus nog even.

De eerste jongen zijn geringd, wel weer een mooi moment. Nummer 01 is om het pootje gegaan van een jong van Huts x Niffou, zelfs nu zijn ze de snelste! Met de vader van Huts gaat het trouwens weer erg goed! In de eerste helft van de winter kun je merken dat onze tweede stamdoffer het behoorlijk moeilijk heeft, hij heeft een vleugel uit de kom en vliegt hierdoor maar minimaal. We hebben hem apart in een groot hok gezet met zijn duivin en dat bleek de juiste keus, gelukkig. Inmiddels liggen er 2 jongen van hem onder een vliegkoppel en zijn de eitjes van de tweede leg ook beide weer bevrucht. En de ouwe Johnny ziet er goed uit!

 

In de hokken gaat het verder prima, geen noemenswaardige problemen en de duiven zien er op het oog prima uit. In alle schalen liggen inmiddels piepers, bij de jaarlingen zoveel mogelijk één jong en bij de oudere duiven twee jongen. Al jaren laten we de jaarlingen het liefst één jong grootbrengen, ze hebben het zelf al moeilijk genoeg met volwassen worden.. Er liggen alweer meer dan voldoende jongen ;-), beide hokken zijn gevuld als we alles gaan plaatsen. De ronde hierna moet op het derde hok voor de jongen. Gelukkig hebben we de ruimte alhoewel ik wel denk dat we dit jaar toch minder jongen zelf gaan houden. Maar dat denk ik vandaag, dat kan morgen wel weer anders zijn (haha!)

Bij onze over-duiven (vooral laten van 2019) zijn ook de eerste jongen geboren. Daar zijn we erg blij mee, de laten zijn bewust gekweekt om te testen. Zo zit er een koppel uit Kevin x Karma gekoppeld aan Huts x Niffou. Samen goed voor 7 eerste prijzen! Daar moet altijd iets van vererven toch, geen garantie maar we zijn wel benieuwd.

 

Deze week bestuursvergadering van onze club, we moeten de ALV voorbereiden en er is alweer voldoende te bespreken. Als vereniging moeten we natuurlijk ook onze standpunten gaan innemen en samen onze keuzes bepalen. De voorjaarsvergadering van de vereniging is altijd het begin van het seizoen, iedereen wordt er weer enthousiast van en iedereen heeft er dan weer zin in!

6 maart aanstaande is de ALV van de Afdeling, de voorbereidingen zijn gedaan en de stukken zijn openbaar. Geen schokkende zaken maar wel een paar punten waar je als liefhebber toch het gevoel krijgt ‘vind ik het leuk of vind ik het niet leuk’. We moeten het in het grote geheel zien en dat is natuurlijk wel het moeilijkste voor ons allemaal.

Voor de F.B.F’ers (facebook fantasten) zijn het wel spannende dagen.. ik ga er van uit dat deze betweters zich allemaal gaan aanmelden voor de vacante bestuursfuncties binnen de afdeling. Dat is namelijk de enige manier om je fantasieën met de rest van de leden te delen. Want zoals ik al een keer eerder schreef, facebook bestaat niet echt. Dus heren fantasten, niet langer miepen en klagen maar je kans pakken!

 

Voor nu vooral lekker genieten van uw duifjes en hopen dat het weer iets prettiger gaat worden en dat we snel, op een verantwoorde manier, onze duiven kunnen trainen.

Wij gaan genieten van de laatste week samen met onze bonuskinderen, genieten van de dingen die echt belangrijk zijn. En natuurlijk horen onze duiven daar ook bij.

# In het vlieghok, na het voeren..

 

 

 

11. feb, 2020

Wat een mijlpaal! Deze week kwam de teller op 100.000 te staan. De pagina’s van onze website zijn 100.000 keer bekeken, hoe leuk is dat!

25 januari 2018 is onze website live gegaan, wat een spannend moment was dat. Ik had de site gebouwd en ingericht zonder dat iemand er van af wist, zo had ik geen druk en als het niet zou lukken was er niets aan de hand. Trea heeft als eerste de site gezien en gelukkig was ze positief. Uiteraard was de inrichting van de site minimaal met hier en daar een foto en een kort verhaaltje, maar toch.. het begin!

En nu, twee jaar later, wordt de site en pagina’s gemiddeld 1000 tot 1500 keer per week gezien. We zijn daar best een beetje trots op en het motiveert uiteraard om iedere week een riedeltje te plaatsen. We beleven genoeg in en om de hokken, tijdens het vliegseizoen wat meer dan in het stille seizoen, maar altijd voldoende om te delen op onze website.

Bedankt voor het bezoeken van onze website!

 

De hokken staan er gelukkig nog.. Pfff wat een storm! Zondag rond de middag zijn we met onze Belarus jongens naar Nieuwe statenzijl geweest. Wat is de natuur daar toch prachtig, het water, de wind en de vogels. Alhoewel de jongen wel een beetje angstig waren hebben ze er van genoten, de weg naar de vogel hut was bijzonder spannend. ’s Avonds toen de wind nog krachtiger werd heb ik toch een paar keer gekeken bij de hokken, ’s avonds was het toch iets minder leuk.

De duiven hebben er verder niets van gemerkt, de eerste jongen zijn geboren en met de rennen dicht is het best behaaglijk in de hokken.

Afgelopen vrijdag zijn we met een 8-tal duiven op bezoek geweest bij Nanne Wolff, 4 uit het vlieghok en 4 uit het kweekhok. De vaste controles zijn weer begonnen en dit was de eerste. Na uitvoerige controle bleken vooral de kwekers redelijk besmet te zijn met het geel?! Mijn eerste reactie “hoe is dat mogelijk?” Voor het koppelen alles bij langs geweest en gekuurd.. Na wat overleg zijn we samen tot de conclusie gekomen dat de dossering van de geneesmiddelen van de Weerd nogal afwijkt. Ik ben erg precies bij het doseren, wat er op de verpakking staat wordt ook gegeven, beslist niet meer. De BELGARONI 15% is prima spul volgens Nanne, dus dat zou goed moeten werken. Een nieuw potje mee gekregen met een ander (en dat is de boosdoener) maatschepje.

Nanne was verder goed te spreken, de duiven zagen er prima uit! Voor nu alle duiven een Magic pil opgestoken en 2 dagen Belgaroni 15% in het water. Maar goed dat we af en toe onze duiven laten controleren. Want je ziet er aan de buitenkant niets aan en dan toch is het niet 100%.

 

In de hokken is het verder rustig, vandaag of morgen is de babyboom en zullen in alle schalen jonkies liggen. We sluiten nog steeds een koppel op in hun broedvak, die doffer kan maar niet aan z’n buren wennen. Lastig maar voor nu de enige oplossing. De kwekers waarvan we de eieren hebben overgelegd hebben keurig na acht dagen hun 2e ronde gelegd.

 

Ken je dat gevoel dat je een knoop in je maag heb van iets wat je echt dwars zit? Dat je ergens niet achter staat terwijl dat wel van je wordt verwacht.. Die knoop heb ik op dit moment en ik kan zeggen dat het knap beroerd voelt. Zoveel mensen, zoveel wensen zullen we maar zeggen. De tijd gaat het leren, ik hoop in ieder geval dat ik het met mezelf eens word. Dat is wel zo prettig!

Klinkt allemaal erger dan het is natuurlijk, ik ben een grote jongen en weet dat wakker liggen er soms bij hoort. 

Voor nu eerst maar genieten van het nieuwe leven op de hokken, wie weet ligt er een echte topper!

 

# op bezoek bij Nanne Wolff

 

 

 

4. feb, 2020

Afgelopen zondag zijn we een dagje naar de dierentuin geweest, belevingspark heet dat tegenwoordig. De grootste beleving is het passeren van de kassa.. 😲  Het is een leuk park hoor, niets mis mee! Het is van alles een beetje, je kunt er prima wandelen en de kids kunnen zich goed uitleven.

Voor wat betreft het dieren kijken valt het een beetje tegen, logisch zo in de eerste dagen van februari. Het is net als bij ons in de hokken, de dieren zitten of liggen een beetje verveeld en in elkaar gedoken (van de kou of nattigheid) de dagelijkse bezigheden bestaan uit wachten van voerbeurt tot voerbeurt. Maar net als bij de duiven is het ondanks de periode toch genieten en leuk om naar te kijken.

 

In de hokken gaat het prima! Op dag 14 hebben de laatste twee koppels hun eitje gelegd, alle koppel (vlieg en kweek) zitten dus te broeden. Zelfs in het “overhok” hebben twee koppels laatjes hun eerste broedsel. Een beetje mooi weer, een beetje extra licht en iets ander voer doet wonderen bij de duiven. We hebben de eitjes gecontroleerd en de uitslag was één kweekkoppel (ouders Evialina) beide onbevrucht, duivin had ook al op de vierde dag gelegd?! Eén kweekkoppel een kapot eitje en bij de vliegers 1 onbevruchte ei. De laatjes heb ik nog niet gecontroleerd, daar zien we vanzelf doppen liggen.. of niet.

Agelopen zaterdag zijn de duiven voor het eerst na het koppelen weer in bad geweest, en ze hadden er zin in! We geven twee keer per dag een schoon bad, in dit geval s’ morgens om 8:00 uur al en s’ middags tegen 13:00 uur nog een keer. Op deze manier gaan zowel de doffers als de duivinnen in een schoon bad. En volgens mij zijn er nu zelfs een paar doffers twee keer geweest, ze waren er echt aan toe zullen we maar zeggen. The Boss in het kweekhok bleef eerst rustig zitten in de ren, zat nauwelijks beweging in. Ik begin dan gelijk te denken aan een of andere erge ziekte of aandoening waarom hij niet in bad wil. Maar na een poosje gaf hij zelf al het antwoord, hij wou gewoon helemaal alleen in bad. Toen alle duiven uit gebadderd waren nam hij alle tijd en heeft zeker 20 minuten in z’n eentje, op een vleugeltje in het water gelegen, een mooi gezicht.

 

Nog een maand en dan zullen overal de duiven weer hun rondjes vliegen, voor de oude duiven training en voor de jonge duiven verkenning. Zal wel weer billenknijpen worden voor de meesten, voor ons in ieder geval wel. De havik is vooral in het voorjaar (maart/ april) erg actief hier. De eerste paar keer dat de duiven los gaan is het echt spannend en zijn we blij als de meute weer onder dak zit. Het hoort bij de duivensport vandaag de dag maar wennen doet het nooit en leuk is het al helemaal niet. Vorig seizoen had de havik bijna onze 18-376 te pakken.. Met een knal tegen het raampje van de duivenhokdeur, op de grond onder het hok. De havik kon nog net op tijd uitwijken anders was die door het raampje heen gegaan waarschijnlijk. De 18-376 miste gelukkig alleen één staartpen en na een weekje rust is ze weer mee gegaan, uiteindelijk vliegt ze een eerste en een tweede (ook 2x teletekst).. stel je voor dat mevrouw havik haar wel te pakken had gekregen.

Maar goed, we hebben nog een maand voordat deze ellende weer begint.

Ik las een zin van Ad Schaerlaeckens waar je maar heel kort over na hoeft te denken om hem gelijk te geven:

“Als de grootste ellende van je leven zich afspeelt in het duivenhok, ben je een gelukkig mens”

Nog maar 67 streepjes op de kalender en dan gaan we weer!

# The Boss lekker luieren in bad

 

 

 

28. jan, 2020

We beleven een geweldige tijd met onze twee bonuskinderen uit Wit Rusland, het hele gezin geniet van hun aanwezigheid. En natuurlijk is het druk, en natuurlijk moet je de aandacht verdelen en moeten je eigen dingen soms wachten.. Kinderen opvoeden kost inderdaad veel energie en veel tijd, vooral als ze uit een ander land komen waar de gewoontes nogal verschillen met die van ons. De taal barrière die er in het begin toch wel is, Russisch is nu eenmaal niet onze tweede taal zullen we maar zeggen. Maar met een beetje liefde en aandacht en nog een beetje meer geduld kom je heel ver, en je krijgt er ontzettend veel voor terug!

Is het met onze duiven en alles er om heen niet precies het zelfde? Wat je er niet in stop kun je er ook niet uithalen.. en dan bedoel ik niet de gif-mengsels die sommige liefhebbers ‘medicijnen’ noemen. Nee, ook hier bedoel ik liefde en aandacht en vooral heel veel geduld. Ik merk aan mezelf dat met name het geduld hebben steeds moeilijker wordt. Het gaat te veel op de automatische piloot en soms vergeet ik wel eens dat het dieren zijn (en geen robotjes met veren). Het moet allemaal zo als ik dat wil, maar soms kan dat niet om de één of andere reden. Je beste duiven doen het eigenlijk altijd goed, nooit geen problemen en nooit geen tegenwerking. Maar ja, het zijn niet allemaal toppers.. helaas.

Je hebt als liefhebber een aantal stressmomenten in een duivenjaar, het koppelen en de start van de kweek is daar één van. En zoals ik al zei, daar wordt je geduld enorm op de proef gesteld. Vechten met de buurman is met stip stressfactor nummer één. Je hebt van die tokkie-doffers waar eigenlijk geen andere duif naast kan zitten, daar valt gewoon niet mee te leven. Nu is mijn geduld door een aantal van deze tokkies enorm op de proef gesteld.. Op dit moment zijn we zover dat er nog 3 vakken dicht moeten blijven (2 in het vlieg hok en 1 in het kweekhok). Ik heb me er maar bij neergelegd, ik denk dat ik niet veel andere keuze heb. Ik zie het maar als kweekbakken en laat de koppels om beurt een halve dag los op het hok.

 

Ondanks dat het stress is mogen we niet klagen, zeker niet! Op dit moment is het dag 12 van de koppeling en moeten er nog 3 koppels in het vlieghok leggen, bij de kwekers heeft 1 (jong) koppel nog niet gelegd. Van onze beste kwekers zijn de eieren inmiddels overgelegd en mogen ze voor de tweede broed gaan, deze mogen ze zelf uitbroeden en grootbrengen.

Nu alles weer een beetje rustig is gaan we eerst maar proberen te genieten van deze periode. We gaan ons best doen om ze weer een beetje op gewicht te krijgen, we doen de rennen weer open en zullen vanaf zaterdag weer het wekelijkse zwemfeestje gaan organiseren.

 

Afgelopen zaterdag de NPO ledenraad, het was via de livestream voor iedereen te volgen. En vergeleken bij andere livestreams, van bijvoorbeeld sectievergaderingen en of andere platforms, is deze zeer goed bekeken. Wij hebben ook met grote regelmaat delen gevolgd.. Als je de stream volgt kun je ook je mening geven via een discussie waaraan iedereen die meekijkt mag deelnemen, en daar is flink gebruik van gemaakt. Er waren weer een paar pipos die zich zelf enorm voor schut hebben gezet, onbegrijpelijk dat er duivenmelkers zijn met het IQ van Bonny st. Clair, ze kunnen amper schrijven maar ze gooien werkelijk alles in de chat en schamen zich er ook nog niet voor.

We moeten ons als liefhebbers ver distantiëren van dit soort mensen, uitspraken als “ doodknuppelen”, “ doorrijden als ik hem voor m’n auto krijg” en wat allemaal nog meer, mogen we niet (nooit) accepteren.

Hoe we er ook in staan en hoe we er ook over denken, we moeten toch verder met elkaar. En laten we eerlijk zijn, als dit gedrag het voorland is van een NPO bestuurder.. Wie wil de kar dan nog trekken?

 

Zaterdag is het alweer 1 februari, als we de kalender omslaan dan zien we de voorjaarsbeurs staan. Het komt steeds dichterbij.. nog maar even genieten van het laatste stukje “stille seizoen”

# op de foto een jong koppel uit het vlieghok